1- کارشناسی رشته نقاشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. ، azin_eslami@art.uk.ac.ir
2- دانشیار، گروه نقاشی، دانشکده هنر و معماری صبا، دانشگاه شهید باهنر کرمان.
2- دانشیار، گروه نقاشی، دانشکده هنر و معماری صبا، دانشگاه شهید باهنر کرمان.
چکیده: (5 مشاهده)
این پژوهش به بررسی تطبیقی رویکرد هنری عباس کیارستمی، فیلمساز معاصر ایرانی، و ادوارد هاپر، نقاش قرن بیستم آمریکایی، در مواجهه با روزمرگی میپردازد. دو فیلم کیارستمی «کلوزآپ» و «باد ما را خواهد برد» و دو نقاشی هاپر «عصر آبی» و «پمپ بنزین» از منظر ساختاری، فرمالیستی و مفهومی تحلیل شدهاند. هدف پژوهش، واکاوی ریشههای فلسفی روزمرگی و کاوش شباهتهای بصری، تکنیکی و زیباییشناختی در نگرش این دو هنرمند به انسان مدرن و نحوه مواجهه او با زمان، فضا و چرخه زندگی روزمره با تکیه بر نقد زندگی روزمره هانری لوفور است. پرسشهای اصلی عبارتند از: آیا انسانهای بازنماییشده صرفاً نماد زیستی یکنواخت هستند؟ چگونه این آثار روزمرگی را بهمثابه تجربهای معنادار بازتاب میدهند؟ کدام مؤلفههای فرم، فضا و روایت به کشف لایههای پنهان زندگی روزمره کمک میکنند؟
روش پژوهش، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی است و با تمرکز بر عناصر مشترکی مانند فضاسازی شهری و روستایی، بهرهگیری از خلأ بهعنوان عنصر بیانی و تأکید بر لحظات ایستا، نشان میدهد تصویر در مدیومها و بسترهای مختلف چگونه میتواند زبانی جهانی برای بازنمایی تجربه زیسته انسانی در بستر مدرنیته فراهم آورد. این پژوهش با مطالعه تطبیقی چهار اثر از عباس کیارستمی و ادوارد هاپر بر اساس چهار مؤلفه نقد زندگی روزمره لوفور، یعنی لحظه، چرخهها، ریتم، تناقض و فروپاشی، نشان میدهد که این موضوع در آثار آنان فراتر از تکرار یکنواخت بوده و بهعنوان تجربهای چندلایه و معنادار بازنمایی میشود. کیارستمی با روایتهای باز و سکوتهای طولانی، لایههای پنهان زندگی فردی و اجتماعی را آشکار میکند، در حالی که هاپر با نورپردازی دقیق و کادرهای محدود، ابعاد روانی و عاطفی انسان مدرن را برجسته میسازد. برخلاف دیدگاه رایجی که روزمرگی را نماد ابتذال میداند، این آثار آن را ابزاری برای بازآفرینی معنا در هنر معاصر معرفی میکنند. این مقایسه، چشماندازی چندبعدی از زندگی روزمره ارائه میدهد که ضمن نمایاندن اشتراکها، تفاوتهای فرهنگی ایران و آمریکا را نیز برجسته میکند.
روش پژوهش، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی است و با تمرکز بر عناصر مشترکی مانند فضاسازی شهری و روستایی، بهرهگیری از خلأ بهعنوان عنصر بیانی و تأکید بر لحظات ایستا، نشان میدهد تصویر در مدیومها و بسترهای مختلف چگونه میتواند زبانی جهانی برای بازنمایی تجربه زیسته انسانی در بستر مدرنیته فراهم آورد. این پژوهش با مطالعه تطبیقی چهار اثر از عباس کیارستمی و ادوارد هاپر بر اساس چهار مؤلفه نقد زندگی روزمره لوفور، یعنی لحظه، چرخهها، ریتم، تناقض و فروپاشی، نشان میدهد که این موضوع در آثار آنان فراتر از تکرار یکنواخت بوده و بهعنوان تجربهای چندلایه و معنادار بازنمایی میشود. کیارستمی با روایتهای باز و سکوتهای طولانی، لایههای پنهان زندگی فردی و اجتماعی را آشکار میکند، در حالی که هاپر با نورپردازی دقیق و کادرهای محدود، ابعاد روانی و عاطفی انسان مدرن را برجسته میسازد. برخلاف دیدگاه رایجی که روزمرگی را نماد ابتذال میداند، این آثار آن را ابزاری برای بازآفرینی معنا در هنر معاصر معرفی میکنند. این مقایسه، چشماندازی چندبعدی از زندگی روزمره ارائه میدهد که ضمن نمایاندن اشتراکها، تفاوتهای فرهنگی ایران و آمریکا را نیز برجسته میکند.
شمارهی مقاله: 8
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
هنرهای تجسمی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
