دوره 15، شماره 30 - ( 12-1404 )                   دوره 15 شماره 30 صفحات 64-51 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Roushenasi Gharadaghloo M, Piravivanak M, Soheili Esfahani B. (2026). A Comparative Analysis of the Sacrifice of the Son in the Paintings of Mohammad Zaman and Marc Chagall Based on Søren Kierkegaard’s Perspective on the Story of Prophet Abraham. mTh. 15(30), 51-64. doi:10.61186/mth.15.30.51
URL: http://mth.aui.ac.ir/article-1-2055-fa.html
روشناسی قراداغلو معصومه، پیراوی ونک مرضیه، سهیلی اصفهانی بهروز.(1404). تحلیل تطبیقی ذبح فرزند در نقاشی محمد زمان با نقاشی مارک شاگال بر اساس نگاه سورن کرکگور به داستان حضرت ابراهیم (ع) نشريه علمي مطالعات تطبيقي هنر 15 (30) :64-51 10.61186/mth.15.30.51

URL: http://mth.aui.ac.ir/article-1-2055-fa.html


1- دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ پژوهش‌های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان. ، m.roushenasi@gmail.com
2- استاد، دانشکدۀ پژوهش‌های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان.
3- دکتری پژوهش هنر، مدرس دانشگاه هنر اصفهان.
چکیده:   (3201 مشاهده)
داستان قربانی‌کردن حضرت ابراهیم، به‌منزله یکی از برجسته‌ترین روایات ادیان سامی، در طول تاریخ با خوانش‌ها و تأویل‌های گوناگون بازگو شده‌است. این تفاوت‌های تفسیری نه‌تنها در بنیان‌های الهیاتی، بلکه در عرصه هنر نیز نمود یافته و زمینه‌ساز شکل‌گیری آثاری با دریافت‌های متمایز شده‌است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر خوانش اگزیستانسیالیستی سورن کرکگور، بر بررسی بازنمایی این روایت در دو اثر «قربانی‌کردن ابراهیم» از محمد زمان و «ذبح اسحاق» از مارک شاگال، برخاسته از دو سنت ایرانی-اسلامی و اروپایی-یهودی متمرکز است. از رهگذر شناخت این دو اثر، می‌توان به فهم این موضوع بنیادین نائل شد که چگونه دو هنرمند از دو خاستگاه متفاوت، در دو بازه زمانی و جغرافیایی مختلف، درک و دریافت خود از این داستان را تبدیل به امر بصری نموده‌اند. این مطالعه در پی پاسخ‌گویی به دو پرسش اصلی است: نخست، مفهوم ذبح فرزند توسط ابراهیم از منظر کرکگور چگونه در این دو اثر تصویر شده‌است؟ و دوم، چه عوامل تصویری و محتوایی در شکل‌گیری تفاوت‌های میان این دو بازنمایی دخیل‌اند؟ دستاورد پژوهش نشان می‌دهد که این دو اثر تجلی‌گاه دو صورت متفاوت ایمان‌اند؛ هرچند هر دو از بستر روایتی مشترک برمی‌خیزند، اما در جوهره بازتاب‌دهنده دو جهان‌نگری متمایزند. در اثر محمد زمان، آرامش ترکیب‌بندی و انتظام فرمی، ایمانی را به تصویر می‌کشد که در سایه سنت، سکوت و آیین ریشه دارد؛ ایمانی مألوف و قدسی که بر ساختارهای دیرینه تکیه می‌کند. در مقابل، نقاشی شاگال با رنگ‌هایی آشفته، چهره‌ای هراسان و ضرب‌آهنگی گسسته، ایمانی را مجسم می‌سازد که در دل اضطراب می‌روید؛ ایمانی جهش‌یافته و بی‌قرار که با اندیشه‌های کرکگور هم‌خوانی بیشتری دارد. برآیند این مقایسه، فراتر از تقابل سنت و مدرنیته، افقی تازه برای فهم تجربه ایمانی در زبان تصویر می‌گشاید؛ تجربه‌ای که در پیوند با ساحت نگاه هنرمند و مواجهه او با امر قدسی، صورتی نو می‌یابد.
متن کامل [PDF 989 kb]   (290 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هنرهای تجسمی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مطالعات تطبیقی هنر می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Scientific Journal of Motaleate-e Tatbiqi-e Honar

Designed & Developed by : Yektaweb