دوره 10، شماره 20 - ( 11-1399 )                   دوره 10 شماره 20 صفحات 79-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nosrati Z, Attarzadeh A. Comparative Approach to the Relationship Between Text and Hand Visual Language in Tahmasebi’s Shahnameh Pictures. mth. 2021; 10 (20) :79-93
URL: http://mth.aui.ac.ir/article-1-1407-fa.html
نصرتی زهرا، عطارزاده عبدالکریم. نگرشی تطبیقی به ارتباط متن و زبان تصویری دست در نگاره‌های شاهنامه طهماسبی. نشريه علمي مطالعات تطبيقي هنر. 1399; 10 (20) :79-93

URL: http://mth.aui.ac.ir/article-1-1407-fa.html


1- کارشناس ارشد صنایع دستی، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران. ، zahranosrati81@gmail.com
2- استادیار، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران.
چکیده:   (1735 مشاهده)
نگارگران شاهنامه طهماسبی برای به تصویر کشیدن متنِ لبریز از داستانِ شاهنامه، با بهرهگیری از زبان تصویری دست،  تلاش داشته تا عواطف و هیجانات را به مخاطب منتقل کنند. با توجه به کثرت کاربرد این نوع از ارتباطات غیرکلامی در حالتهای مختلف، امکان داشت نقاش تحت تأثیر عوامل مختلف نظیر دستور دربار، تغییراتی در قسمتهایی از اثر به وجود آورده باشد که با متن همخوانی ندارد. در این رابطه، پرسش اصلی مقاله اینگونه مطرح میشود که نگارگران شاهنامه طهماسبی، چه وصفها و حالتهایی را برای نمایش متن با حرکات دست برگزیده و در این راه تا چه میزان به متن کتاب وفادار بودهاند؟ و پرسش فرعی مقاله این است که به چه دلیل در بعضی از نگارهها زبان تصویری "دست" بهصورت اغراق و زیادهروی به چشم میخورد؟ هدف اصلی این تحقیق، شناخت مهارتهای نقاشیِ هنرمندان شاهنامه طهماسبی در بهکارگیری زبان تصویری "دست" و میزان توجه آنها به متن است. اشراف نسبت به ایجاد خلاقیت در نگارگری گذشته ایران، ضرورت پژوهش را دوچندان کرده و نیز با پرداختن به این موضوع که رفتارهای انسان از محیط کسب میشوند، از طریق مطالعه این نوع زبان تصویری میتوان به قسمتی از آداب و رسوم گذشتگان پی برد. این مقاله، به شیوه توصیفی، تحلیلی بر پایه تطبیق دادهها و با استناد به نگارههای موجود در شاهنامه، از طریق منابع کتابخانهای انجام شده است. نتیجه تحقیق نشان داد که نگارگران شاهنامه طهماسبی در نگارههای خود، از حرکات دست در جهت نشان دادن صحنههای عاطفیِ داستان مانند؛ پیروزی و شکست، اندوه و افسوس، رقص، شگفتی و انتظار استفاده میکردند. آنان خلاقانه از ارتباطات غیرکلامی دست در جهت نمایش متن بهره برده و موفق به بازنمایی داستان و بخشی از فرهنگ دوران خود شدهاند و نیز در پارهای موارد تحت تأثیر سبک شعری اصفهان که مکتب ادبی رایج در عهد صفویان بود، از زبان تصویری "دست" بهصورت اغراق در احساسات و تکرار در نگارههای خود استفاده نموده و بدین طریق، بخشی دیگر از آیین دوره خود را بهصورت نمایش همبستگی میان شعر و نگارگری، ارائه کردند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هنرهای تجسمی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مطالعات تطبیقی هنر می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Scientific Journal of Motaleate-e Tatbighi-e Honar

Designed & Developed by : Yektaweb