fa بداهه‌پردازی در موسیقی دستگاهی ایران و ارتباط آن با شخصیت اجتماعی بداهه‌پرداز هنرهای کاربردی Applied Arts پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;">&nbsp;تحقیق حاضر به مطالعۀ نسبتِ کُنش‌های اجتماعی و رفتارِ نوازنده یا خوانندۀ موسیقی با کیفیت و چگونگیِ بداهه‌پردازی او در حوزۀ موسیقی می‌پردازد. بدین‌منظور با بهره‌گیری از روش تحلیلی و مطالعۀ میدانی، دیدگاه دو گروه از پرسش‌شوندگان را در قالب دو جامعۀ آماری مجزا بررسی کرده است. نمونۀ آماریِ اول، شامل مدرسین و استادان مطرح موسیقی در دهۀ‌های 60 و 90 شمسی است که با بهره‌گیری از نتایج پرسش‌نامۀ یک به رفتارشناسی نوازنده از منظر خودِ شخص پرداخته است. نمونۀ آماریِ دوم، شامل دانشجویان دانشکدۀ موسیقی و هنرجویان کلاس‌های آزاد موسیقی بوده که به‌وسیله پرسش‌نامۀ دو کُنش‌های اجتماعی و رفتار نوازندگان موسیقی را از منظر شاگردان و دانشجویانِ آن مطالعه کرده است.<br> پژوهش حاضر به‌دنبال تأیید این فرضیه است که بداهه‌پردازی، هنری ذاتی است و وابستگیِ شایان توجهی به ویژگی‌های شخصیتیِ نوازنده و خوانندۀ موسیقی دارد. تجزیه و تحلیل و مقایسۀ پاسخ‌های دو نمونۀ آماری موردِبحث مشخص نمود که کُنش‌های اجتماعی، رفتار بداهه‌پردازِ موسیقی، ادبیات گفتاری و همسان‌سازیِ اجتماعیِ بداهه‌پرداز، ارتباط معناداری با کیفیت و نحوۀ پردازش بداهۀ نوازنده و خواننده موسیقی دارد. همچنین تحلیل یافته‌های نمونه آماری مشخص نمود، تفاوت معناداری بین ویژگی‌های شخصیتیِ بداهه‌پردازان با گروه‌نوازانِ موسیقی وجود داشته و در آموزش موسیقی علاوه‌بر آموزش فنون عمومی نوازندگی هنرجویان موسیقی با‌توجه‌به ویژگی‌های شخصیتی و توانمندی ذاتی‌شان می‌بایست به دو گروه، تکنوازان و گروه نوازان تفکیک شده و هر گروه روند آموزش ویژه‌ای را طی نماید. هدف اصلی هم، شناساندن رابطۀ رفتار اجتماعی بداهه‌پرداز با تواناییِ خَلقِ درزمان واقعیِ موسیقی و به‌کارگیری آن در روند آموزش علمی هنرجویان و دانشجویان موسیقی است.&nbsp;</span></p> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;">This research investigates the relation of social practices and behavior of the musician or singer with the quality of his improvisation in the field of music. Using analytic method and field study, it explores the views of two groups of interviewees in the form of two separate statistical communities. The first sample consists of outstanding teachers of music in sixties and nineties which deals with the behavior of the musician from his own perspective by using the results of questionnaire (1). The second sample consists of students in the music school and free classes of music which studies the social practices and behavior of musicians from the perspective of students by using questionnaire (2). This study aims to validate the hypothesis that improvisation is an intrinsic art and is highly dependent on personal characteristics of the musician and singer. The analysis and comparison of the answers of the two groups indicates that social practices, the behavior of improviser, the manner of speaking and social assimilation of the improviser all have significant relationship with the quality of the musician or singer improvisation. Moreover, the analysis of findings show that there is a significant difference between personal characteristics of the improvisers and accompanists and, consequently, besides instructing general skills of music, the students should be classed into two groups of soloists and accompanists based on their personal features and intrinsic abilities, and each group should follow a special educational program. The main aim is to recognize the relation of social behavior of the improviser with the ability of real-time creation of music and using it in the process of scientific instruction of music students.</span></div> بداهه‌پردازی, رفتارشناسی, کُنش‌های اجتماعی, موسیقیِ بداهه. improvisation, behavior, social practices, improvised music 13 24 http://mth.aui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-151-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahmoud Balandeh محمود بالانده balandeh@art.ac.ir 10031947532846008468 10031947532846008468 Yes Assistant Professor, School of Music, Art University of Tehran استادیار، دانشکده موسیقی، دانشگاه هنر تهران