fa ریزوم‌های دیجیتال: کاوشی در هنر چیدمان معاصر با محوریت هوش مصنوعی (مقایسه تطبیقی چیدمان‌های ممو اکتن و رفیق انادول) هنرهای تجسمی Visual Arts پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;">این پژوهش باهدف بررسی نقش مفهوم ریزوم به‌عنوان یک چارچوب نظری در تحلیل آثار هنری چیدمان معاصر تولیدشده با استفاده از هوش مصنوعی، به روش تحلیل کیفی و با رویکرد تحلیل محتوا انجام‌شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که چگونه مفهوم ریزوم می‌تواند به‌عنوان یک چارچوب نظری برای تحلیل آثار هنری چیدمان معاصر که باهوش مصنوعی تولیدشده‌اند، به کار رود و همچنین چه نوع الگوریتم‌ها و فناوری‌های هوش مصنوعی در خلق آثار هنری ریزوماتیک مورداستفاده قرار می‌گیرند. برای پاسخ به این پرسش، این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کیفی و تحلیل تطبیقی، آثار دو هنرمند پیشرو در این حوزه، ممو اکتن و رفیق انادول، را موردبررسی قرار داده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که مفهوم ریزوم، با ویژگی‌هایی مانند چندمرکزی، پویایی، تولید معانی چندگانه و ارتباط با خارج، چارچوبی نظری مناسب برای تحلیل آثار هنری چیدمان معاصر فراهم می‌کند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی، به‌ویژه آن‌هایی که مبتنی بر یادگیری ماشین و شبکه‌های عصبی هستند، نقش محوری در ایجاد ساختارهای ریزوماتیک ایفا می‌کنند. این الگوریتم‌ها با تولید داده‌های تصادفی، خودسازمان‌دهی و ایجاد شبکه‌های پیچیده‌ی تعاملی، امکان خلق آثار هنری چندلایه و پویا را فراهم می‌کنند. تحلیل چیدمان‌های شاخصی مانند &laquo;هشیاری توزیع‌شده&raquo; اثر ممو اکتن و &laquo;خاطرات ماشینی: فضا&raquo; اثر رفیق انادول نشان می‌دهد که هر دو هنرمند از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای ایجاد ساختارهای ریزوماتیک استفاده کرده‌اند. در &laquo;هشیاری توزیع‌شده&raquo;، این ساختارها از طریق خلق موجودات دیجیتالی متعدد و تعاملات آن‌ها با یکدیگر شکل می‌گیرند، درحالی‌که در &laquo;خاطرات ماشینی: فضا&raquo;، تجزیه‌وتحلیل داده‌های فضایی و ایجاد ارتباطات بین آن‌ها منجر به شکل‌گیری ساختارهای ریزوماتیک می‌شود. این تفاوت‌ها نشان‌دهنده‌ی تنوع در رویکردهای هنری و فناورانه در پیاده‌سازی مفهوم ریزوم است. نتایج نشان داد که مفهوم ریزوم نه‌تنها به‌عنوان یک چارچوب نظری قدرتمند برای تحلیل آثار هنری چیدمان معاصر عمل می‌کند، بلکه به درک بهتر تعامل بین فلسفه، هنر و فناوری‌های نوین کمک می‌کند.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span new="" roman="" times="">This research examines the interplay between the concept of the rhizome, as a dynamic and decentralized network structure, and artificial intelligence in contemporary installation art. Focusing on the works of Memo Akten and Refik Anadol, this study demonstrates how contemporary artists utilize philosophical concepts and novel technologies to create complex and interactive artistic experiences. Analysis of these works reveals that artificial intelligence algorithms play a pivotal role in constructing rhizomatic structures within installation art. By generating random and self-organizing data, these algorithms create intricate networks where each element is connected to multiple others, simultaneously referencing various meanings. Key rhizomatic characteristics such as multicentrality, dynamism, the production of multiple meanings, and connections to the exterior are clearly evident in the studied works. This research compares the iconic installations of Memo Akten and Refik Anadol, exploring their differences and similarities in implementing the rhizome concept. Both artists employ rhizomatic concepts to create unique and captivating artworks, yet there are distinctions in their subject matter, data types, and visual styles. An analysis of the installations &quot;Distributed Consciousness&quot; and &quot;Machine Memories: Space&quot; reveals that both works, utilizing artificial intelligence algorithms, construct intricate rhizomatic structures. In &quot;Distributed Consciousness,&quot; these structures are formed through the creation of multiple digital entities and their interactions with one another, while in &quot;Machine Memories: Space,&quot; they are produced by analyzing spatial data and creating connections between them. By comparing these two works, their differences and similarities from a rhizomatic perspective also became evident. Both works feature complex and dynamic network structures and utilize artificial intelligence to create interactive and multifaceted experiences. However, Distributed Consciousness focuses more on the concept of consciousness and the relationship between humans and technology, while Machine Memories: Space explores the history and future of space exploration. These differences demonstrate how the concept of the rhizome can be applied across various thematic contexts, proving its flexibility as a theoretical framework. In conclusion, this research demonstrated that the concept of the rhizome not only serves as a suitable theoretical framework for analyzing contemporary AI-based installation art but also enhances our understanding of the complex interactions between art, technology, and philosophy in the digital age. These findings pave the way for future research in related areas, such as examining the mutual influences of artificial intelligence and other philosophical concepts on contemporary art, or analyzing artistic works within diverse cultural and social contexts.</span></span></span></div> هنر چیدمان, هوش مصنوعی, ریزوم دلوز, هنر معاصر, ممو اکتن, رفیق انادول. : Installation art, Artificial Intelligence, Deleuze's rhizome, Contemporary art, Memo Akten, Refik Anadol. 0 0 http://mth.aui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-458-4&slc_lang=fa&sid=1 Razieh Mokhtari Dehkordi راضیه مختاری دهکردی razieh.mokhtari@sku.as.ir 100319475328460011344 100319475328460011344 Yes Assistant Professor, Art & Humanities Faculty, Shahrekord University, Shahrekord, Iran. استادیار، دانشکده هنر، دانشگاه شهرکرد. Majid Asadi Farsani مجید اسدی فارسانی Majid.asadi13@sku.ac.ir 100319475328460011345 100319475328460011345 No Assistant Professor, Art & Humanities Faculty, Shahrekord University, Shahrekord, Iran. استادیار، دانشکده هنر، دانشگاه شهرکرد.