<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Motaleat-e Tatbiqi-e Honar</title>
<title_fa>نشريه علمي مطالعات تطبيقي هنر</title_fa>
<short_title>mth</short_title>
<subject>Art &amp; Architecture</subject>
<web_url>http://mth.aui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2345-3842</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2538-2969</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61186/mth</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai>2345-3842</journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1397</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2019</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>8</volume>
<number>16</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>نقش موسیقی در دیپلماسی: مطالعه تطبیقی دیپلماسی موسیقی چین و ایالات متحده پس از یازدهم سپتامبر</title_fa>
	<title>Comparative Study of Chinese and American Music Diplomacy after 9/11</title>
	<subject_fa>سایر</subject_fa>
	<subject>Other</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: tahoma;&quot;&gt;در عصر حاضر، نقش هنر در سیاست بین&#8204;الملل افزایش یافته؛ از این&#8204;رو، نیاز به بررسی تطبیقی سیاست&#8204;های فرهنگی و تجربیات دیگر کشورهای پیشرو بیش &#8204;از پیش احساس می&#8204;شود. دیپلماسی موسیقی، زیرمجموعه دیپلماسی فرهنگی است. در این مقاله چون نقش هنجارها و ایده&#8204;ها مهم است، جهان&#8204;بینی خود را سازه&#8204;انگاری برگزیده و سپس تحت چارچوب مفهومی قدرت نرم، به مطالعه تطبیقی دیپلماسی موسیقی چین و &#8204;آمریکا حول &amp;laquo;راهبرد جاده ابریشم&amp;raquo; پس از واقعه 11 سپتامبر می&#8204;پردازیم. هدف از انتخاب این موضوع، بررسی تجربیات کشورهای دیگر در حوزه&#8204;های نوین دیپلماسی جهت ارتقای تجربه دیپلماتیک و بهره&#8204;مندی از آن در جمهوری اسلامی ایران است. سؤال اصلی مقاله این است که چین و آمریکا چگونه از دیپلماسی موسیقی در کشورهای جاده ابریشم برای تفوق بر یکدیگر بهره می&#8204;برند؟ پس از انقلاب فرهنگی که منجر به تصفیه سازمانی و تخریب آثار باستانی چین شد، سیاست خارجی چین تغییراتی کرد و گرایش به استفاده از ابزارهای نرم و فرهنگی افزایش یافت؛ از طرف دیگر، تهاجم فرهنگی آمریکا توسط آمریکا و ژاپن در منطقه، سران چین را به فکر استفاده هدفمندتر از دیپلماسی فرهنگی انداخت. یکی از این عرصه&#8204;ها، موسیقی بود. &lt;span style=&quot;color: rgb(13, 13, 13);&quot;&gt;یافته&#8204;های ما در باب چین، حاکی از آن است که چین با تکیه بر ظرفیت&#8204;ها و شباهت&#8204;های فرهنگی با کشورهای جاده ابریشم، در پی بسط نفوذ خود است. چین در راستای این هدف، از گروه نمایشی گانسو و نمایش باران گل در امتداد جاده ابریشم استفاده می&#8204;کند و در سطح بین&#8204;المللی می&#8204;خواهد پیام صلح مخابره کند. گروه کانسو و نمایش باران گل از دو جنبه حائز اهمیت است؛ اول، ریشه&#8204;دار بودن آن در فرهنگ ملی و تاریخی چین و دوم، گنجاندن پیام&#8204;های سیاسی و هدفمند در قالب هنر.&lt;/span&gt; در مقابل، آمریکا از یک دیپلماسی جامع و چند وجهی بهره می&#8204;برد. محورهای اصلی دیپلماسی موسیقی آمریکا، جشنواره&#8204;های جاده ابریشم، برنامه یویو&#8204;ما، ترویج سبک&#8204;های موسیقی آمریکایی، کمک&#8204;هزینه&#8204;ها و حمایت از هنرمندان و مراسم&#8204;های مشترک است. در واقع، ایالات متحده با چهار حربه غیرسیاسی&#8204;سازی پیام، غیردولتی&#8204;سازی بازیگران، حمایت مالی از گروه&#8204;های موسیقی و هدایت غیرمستقیم آنها و فراهم کردن محیط برای گسترش گروه&#8204;های نزدیک به خود، بازی را در آسیای مرکزی هدایت می&#8204;کند. روش تحقیق، استفاده از منابع کتابخانه&#8204;ای با رویکرد توصیفی- تحلیلی- تطبیقی است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12px;&quot;&gt;Recently the role of music in international policy has been increased. In this article the role of norms and ideas is indispensable, Hence we have employed Constructivism as the conceptual framework, thereafter we would be investigating on Music Diplomacy of the US and China comparatively pursuant to Silk Road Strategies after 9/11. The main question of this Article is how the USA and China have been using music diplomacy to reach their purposes on international and regional stage, to prevail over each other? After 1949 revolution, we envisaged new Chinese identity. During the Cultural Revolution in China many persons got killed and many ancient heritages got destroyed, but China turned its way to commence a new cultural diplomacy, one of these fields was music. It was a new approach based on a drama group from province of Gansu and the ancient tale was named &amp;quot;Rain of Flowers along the Silk Road&amp;quot;. It seems that China intends to promote regional convergence and spread out message of peace and coexistence throughout the world. American music diplomacy is based on various instruments and ideas, including YoYoMa program, Silk Road festivals, and promoting American music styles like Rap and Jazz (especially famous performers and singers). According to our findings the US policy makers have placed burden of the American Music Diplomacy on the non-state actors. It means that the circumstances have led the US to get over the lack of credit by using independent actors like universities, academies, NGOs, music bands and famous musicians and individuals and refuses to meddle in music diplomacy directly.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract>
	<keyword_fa>دیپلماسی موسیقی, سازه‌انگاری, راهبرد جاده ابریشم, قدرت نرم</keyword_fa>
	<keyword>Music Diplomacy, Constructivism, Silk Road Strategy, and Soft Power</keyword>
	<start_page>15</start_page>
	<end_page>31</end_page>
	<web_url>http://mth.aui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1702-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohammad Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Neshastesazan</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نشاسته​ سازان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sir.diplomacy@gmail.com</email>
	<code>10031947532846006257</code>
	<orcid>10031947532846006257</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>MA of Diplomacy and International Organizations, Faculty of International Relations, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد دیپلماسی و سازمان‌های بین‌المللی، دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Hassan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sheikholeslami</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شیخ الاسلامی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mhshikhoeslami@gmail.com</email>
	<code>10031947532846006258</code>
	<orcid>10031947532846006258</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate professor, Faculty of International relations, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، تهران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
