fa صحنه کشته شدن سیاوش در سه نقاشی قهوه خانه ای: تطبیقی تحلیلی براساس الگوی کنشی گریماس هنرهای تجسمی Visual Arts پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">نظر به اینکه روایت‌شناسی رویکردی بینارشته‌ای را به نمایش می‌گذارد، امکان خوانش آثار هنرهای تجسمی با این رویکرد میسر می‌گردد. آثار نقاشان قهوه‌خانه‌ای به‌واسطه‌ ارتباط با متن بستری را فراهم می‌آورند که بتوان با نظریات روایت‌شناسی آن‌ها را مورد بررسی قرار داد. هدف از این پژوهش بررسی تطبیقی شباهت‌ها و تفاوت‌های موجود در آثار نقاشی قهوه‌خانه‌ای از منظر الگوی کنشی گریماس است. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که چگونه می‌توان با مطالعه تطبیقی روایت کشته‌شدن سیاوش در آثار نقاشان قهوه‌خانه‌ای بر مبنای الگوی کنشی گریماس، به شباهت‌ها و تفاوت‌های موجود در ارتباط با سیر زایشی معنا در این آثار دست یافت؟ روش تحقیق پژوهش حاضر تحلیلی-تطبیقی است و شیوه کیفی جهت تجزیه و تحلیل استفاده شده‌است. جامعه آماری نقاشی قهوه‌خانه‌ای را در بر می‌گیرد و سه اثر با موضوع کشته‌شدن سیاوش از محمد مدبر، حسن اسماعیل‌زاده و فتح‌الله قوللر به عنوان نمونه موردی انتخاب شده‌اند. همچنین الگوی کنشی گریماس جهت کشف شباهت‌ها و تفاوت‌ها موجود میان آثار مورد استفاده قرار گرفته‌ و اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای گردآوری شده‌اند. براساس یافته‌های پژوهش، می‌توان الگوی کنشگران گریماس را الگویی کارآمد جهت بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌ها در سیر زایشی معنا در حیطه آثار نقاشی قهوه‌خانه دانست. چنانچه از بررسی آثار برمی‌آید، شباهت‌های موجود میان این آثار مرهون وفاداری نقاشان به متن و قراردادهای تصویری است. هر سه نقاش صحنه عدم تعادل میانی را به تصویر کشیده‌اند. این رویکرد نشان‌دهنده شباهت آثار در مورد کنشگر شئ ارزشی (جاودانگی پاکی) است. کنشگر یاری‌دهنده (پاکی درونی) در آثار از طریق قراردادهای تصویری نشان داده شده‌است. به‌علاوه کنشگر فرستنده و سودبرنده در نقاشی‌ها برخلاف متن حضور ندارند. تفاوت‌های موجود نیز حول محور کنشگر فاعل و کنشگران بازدارنده شکل گرفته‌اند و مواردی نظیر زاویه دید و پوشش را شامل می‌شود. در نهایت باید اذعان کرد که نقاشان قهوه‌خانه‌ای از روایت صرف متن شاهنامه فراتر رفته و تفاسیر شخصی خود را در شکل‌گیری آثار دخیل کرده‌اند.</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Times New Roman;">Since narratology demonstrates an interdisciplinary approach, it becomes possible to read visual art works using this approach. Coffeehouse painters&#39; works, due to their connection with the text, provide a context that allows for their examination through narratological theories. The aim of this research is a comparative study of the similarities and differences in coffeehouse paintings from the perspective of Greimas&#39;s actantial model. The present research faces the question: What are the similarities and differences in coffeehouse paintings on the subject of the killing of Siavash based on Greimas&#39;s actantial model? The research method of the present study is analytical-comparative, and a qualitative method has been used for analysis. The statistical population includes coffeehouse paintings, and three works on the subject of the killing of Siavash by Mohammad Modabber, Hassan Ismailzadeh, and Fathollah Qollar have been selected as case studies. Furthermore, Greimas&#39;s actantial model has been used to discover the similarities and differences between the works, and the data have been collected through library research. Based on the research findings, Greimas&#39;s model of actants can be considered an effective model for examining similarities and differences in the generative trajectory of meaning within the realm of coffeehouse paintings. As the examination of the works shows, the similarities between these works are due to the painters&#39; fidelity to the text and pictorial conventions. All three painters have depicted the scene of middle disequilibrium. This approach indicates the similarity of the works regarding the actant of the object of value (the eternity of purity). The helper actant (inner purity) is shown in the works through pictorial conventions. Furthermore, unlike in the text, the sender and receiver actants are not present in the paintings. The existing differences are formed around the subject actant and the opponent actants and include aspects such as point of view and clothing. Finally, it must be acknowledged that coffeehouse painters have gone beyond merely narrating the text of the Shahnameh and have incorporated their personal interpretations into the formation of the works.</span></span></div> رروایت‌شناسی, الگوی کنشی گریماس, نقاشی قاجار, نقاشی قهوه‌خانه‌ای, خیالی‌سازی, سیاوش narratology, Greimas's actantial model, Qajar painting, Coffee house painting, Siavash 0 0 http://mth.aui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3168-1&slc_lang=fa&sid=1 Adham Zargham ادهم ضرغام azargham@ut.ac.ir 100319475328460011658 100319475328460011658 Yes Associate Professor, Department of Painting and Sculpture, College of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran دانشیار، گروه آموزشی نقاشی و مجسمه‌سازی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران. Elnaz Dastyari الناز دستیاری e.dastyari@gmail.com 100319475328460011659 100319475328460011659 No PhD. Research in Art, Department of Advanced Studies in Art, College of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran. دانش آموخته دکتری پژوهش هنر، گروه آموزشی مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.